ترکم میکنی، همانند رهایی سیگار از من 

کاش از رفتن زیر عریان پای بلوریت، داغم بود

اوهوم....حجاب کفش را کشف کرده بودی انگار

هنوز دود میکنم آاااااای وحشی......

بیخیال، آتش داری؟

خیلی خبرا بود تو این اتاق. با اینکه حجم اتاق خیلی زیاد بود فکر کنم برای نگهداری اون همه خاطره کم بود. سه سال ما اونجا ماجرا ها و سر کار گذاشتن ها و خنده ها و گریه هایی داشتییییم. خلاصه دیگه زیادی احساس استقلال و امنیت و حریم خصوصی ما رو گرفت. یک سری آدم بودیم که در عین تلخی و مشکلات و سختی و Depression، هم خوب می حندیدیم هم هوای کوچیک ترها رو تو دانشگاه داشتیم و دست شونو می گرفتیم که غم غربت و غم عشق و غم..... نفس شونو نگیره در یک کلام یه جورایی اونجا به یک قدرت تبدیل شده بودیم که البته خودمون اون موقع خبر نداشتیم......

سرتون رو درد نیارم بالاخره چهار سال شیراز هم مث نفت و آب و برق گذشت و ما اومدیم تهروانات فوق لیسانس.

ای که از کوچه معشوقه ما میگذری

                                               بر حذر باش که سر می شکند دیوارش

 

ادامه داره کاکو.......

حقیقت را می گویی که برایت سیلی و تمجیداتی به دنبال دارد. بدتر از آن اینکه کسی حرفت را باور نمیکند. حقیقت باور ناپذیر است.

 

غم سوپ شوری است که معده را خالی نگه می دارد.

                                                                                                         برگرفته ازکتاب ژه اثر کریستین بوبن

هیشکی بهم نمیگه ثکص رو با کدوم سین می نویسن. آخه احمق جون از کی نادون شدی؟ می دونم حتما حواست نبوده.... شلپ....باید مث یه ابله بازی کنم نباید کسی بفهمه رو طبیعت خش میندازم وقتی از خیابون رد میشم ....شلپ....چی داشتم میگفتم؟

صدایم زنگ تنهایی است

                                              ابوعطا میخوانم....

سلام

داشتم فکر میکردم الان خیلی وقته خونه نرفتم. فکر کنم از آخرین باری که خونه بودم بیشتر از هفت هشت روز میگذره آره دیگه الان داره میشه چهار ماه.

بگذار تا تا مقابل روی تو بگذریم

                                          دزدیده در شمایل خوب تو بنگریم

شوق است در جدایی و جور است در نظر

                                                       آن جور به که طاقت شوقت نیاوریم

خوبه خوبه فکر نکنین تازه اومدم از خونه بیرون و دلم زود زود تنگ میشه ها. نه عمو الان ۶ ساله که من دانشجوام. دیگه پوست انداختم. الانم که میبینی دارم چسناله میکنم حوصله ام سر رفته دنبال آدم بیکار میگردم یک کم جلب توجه کنم....

حالا بهر حال میخوام خاطرات روزمره و مطالبی که فکر کنم بدردتون میخوره رو از امروز بچپونم این تو. البته من مینویسم اما دیگه خوندن و به گوش جان سپردن و عمل کردن به تک تک نکته های پنهانش به عهده خودتونه...... من نمیتونم به زور شما رو خوشبخت کنم یعنی وقتشو ندارم......

فکر کنم کانال رو اشتباه گرفتم ببخشید تا بعد........

 

دارم اسکول میشم

چرا روی رکورده این لامصب!.... بابا نگیر.....میگم قطعش کن......

بیپ.